Nachtkaars
Hier in Poznan zitten velen met hun hoofd in Brussel, bij de top van Europese regeringsleiders. Eindeloos wordt er heen en weer gebeld en gemaild. Duidelijk is dat de harde besluiten over de klimaatcrisis deze week niet in Polen vallen maar in de Europese Unie. En al is er nog geen witte rook, alles wijst erop dat in Brussel de ambitieuze klimaatplannen compleet uitgekleed worden. Op papier lijken de doelen nog mooi, maar in de praktijk blijft er niet veel van over. Ik hoop ontzettend dat het Europees parlement het ontmantelde klimaatplan volgende week wegstemt en dat de onderhandelingen erover opnieuw moeten beginnen.
Ik ben al een tijdje een fan van de Zuid-Afrikaanse minister van milieu Martinus van Schalkwijck. Een witte ANC-er. Hij speelde in Bali een cruciale rol toen daar de onderhandelingen vorig jaar dreigden vast te lopen. In Poznan verwoordt hij op heldere en niet mis te verstande wijze de wensen van de ontwikkelingslanden, maar doet dat wèl voortdurend op een verzoenende toon. Hij reikt zijn hand, maar de rijke landen komen hem nog niet tegemoet. Gisterenmiddag was de ‘ronde tafel’ van alle ministers onder leiding van de mompelende Poolse minister van milieu. Hier zouden de onderhandelingen vlotgetrokken hebben moeten worden, maar opnieuw viel alles weer stil. Van Schalkwijck opende de discussie maar alle rijke landen negeerden zijn appèl (‘waar blijft het aanbod van de rijke landen aan de ontwikkelingslanden?’) om nu toch echt in beweging te komen. Lees meer…
